Over and over March 8…
It is pleasant… Very.
Apart from flower prices going upwards 3-4 times… poor guys…
But it’s nice when people who you expect to congradulate you less of all remember you this day… an sms… a phone call … and you are touched… and you are kinder
Flowers.. a flower … and we smile… how things can be changed …
And a wish… …
Ես ուզում եմ, որ լաց լինես,
Ու արցունքիդ ամեն աղի կաթիլի հետ
Դուրս ժայթքվեն ներսից նեղող, անվերջ ճմլող պատերը բորբ:
…Որ դու գոռաս
Ու խռոնիկ հիվանդի պես
Օդ դուրս մղես թոքերիցդ
Ու ցնդեցնես կապանքները այն հիշաչար,
Որ բաժանում են քեզ քո հետ կապող արարքներից:
…Որ դու խնդաս գժի նման,
Որ, անտեղյակ իր վիճակից`
Ընդունակ է դեռ ապրելու…
Ես ուզում եմ եթերային մի ցանկություն`
Ազատություն:
March 8, 2007 at 5:38 pm
վա՛յ, ես ազիզ օրով ազատությունից բացի ոչ մի բան չկարողացա՞ր հիշել…
Շնորհավոր…
March 8, 2007 at 7:18 pm
Գիտես, սա վաղուց եմ գրել, ուղղակի նախընտրեցի որպես ցանկություն սա թողնել, այլ ոչ թե ուրիշ ծամծմված խոսքեր: Հատկապես էս օրը, չնայած ցանկությունս բոլորի համար է: Ու չէ’, Նալբանդյանի “Ազատության” հետ չկապես, էս ուրիշ ազատությունա
Ավելի հոգեվիճակային, կարծում եմ: կամ էլ օրինակ էսպես` երբ նայում եմ ինձ շրջապատող ստրուկային կարգավիճակում ու իրենց ընկերներից մշտնջենական կախման մեջ գտնվող ընկերուհիներիս, ակամա ցավում եմ իրենց համար… ու մտածում` “Իրենց էդ ազատությությունը խորթ ա’, թե ուղղակի ուրիշի հաշվին հաց ուտելն ու նվերներ ստանալը ձեռք ա տալիս ու լռում են”…
Էէէէհհհ… ես ինչերից եմ խոսում…
Մի խոսքով… մոռացել էի շնորհավորել… Շնորհավոր
(Իմիջայլոց, էս բանաստեղծության (հայերեն էս բառի նմանատիպ կիրառումը բացարձակ չեմ սիրում, նախընտրում եմ գրվածք անվանել) վերջին երկու տողերն ուրիշ են եղել, ավելի նեղ իմաստով ու հասցեատիրոջով (դրանք էդտեղից հանեցի ու ուրիշ գրվածքի վերածեցի, ռոմանտիկ մի բանի
), բայց հետո հասկացա, որ ինչ գրել եմ ազատություն ա ասում, մի գուցե պետք է վերջին երկու տողը ընդհանրապես չլիներ
Մի խոսքով…
March 9, 2007 at 11:50 am
Գարունը հենց ազատություն է
Շնորհավոր: