Զարմանում ես ինքդ քո վրա.. ժամանակը ամեն ինչ խառնում է իրար… կամ էլ` տեղն է դնում… ժամանակին սիրտդ թրթռում էր, գլխովդ տաք հոսանք էր անցնում, իսկ հիմա անտարբեր նայում ես… ժամանակին կատուն ճոն էր…
Հիմա այն ժամանակվա ինձ էլ եմ նայում այնպես ինչպես հիմա կնայեմ մյուսներին` այն ժամանակվա իմ նմաններին` վերևից: Ես ծիծաղում եմ… Ես հիշում եմ ինձ ու մոռանում եմ… ես կամ հիմա… ժամանակը փոխել է ու մաքրում է… ես չեմ բողոքում, ես չեմ փախչում, ես ընդունել եմ ժամանակի զորությունը և խույս տալ չեմ փորձում… չեմ համակերպվել… համատեղվել եմ…
Ես հիշում եմ գիշերը.. ու առավոտը… նորից գիշերը,, նորից առավոտը… հետո եմ հիշում գործողություններս, որոնց առատությունից միայն շահում է ժամանակը… այն երկարում է… դրանք շատ են.. ես դրանք հետո եմ հիշում… ես դրանք անընդհատ հիշում եմ…
Ժամանակին ես էի… հետո այն նկարեց եսիս… ես եմ ու ես… հետո էլ կլինեն շատ եսեր… ես ուզում եմ հիշել բոլորին… ես ծիծաղում եմ…
December 3, 2008 at 9:34 pm |
jpit:)
January 22, 2009 at 8:43 pm |
Shat hetaqrqir es nerkayacrel ghamanaki mej mer popoxvox bnuyt@ , sakayn husam gites vor mer barcraguyn yes@ aydqan el entaka che popoxman , ayn shaat dghvar e poxel …….
January 24, 2009 at 8:08 pm |
de…… yes em u yes