Big Family

Nubarashen Orphanage #11

I want to drive your attention to a new blog called Big Family – a group of young people who visit orphanage children and spend merry time together. So far they had a web site at http://www.bigfamily.am though it is still under construction. Now they set up their own blog and write about their visits, the condition of the orphanages and the children with who they have already managed to make friends. The blog seems to be half Armenian half English. Find it here.

ՙԵրեխաները բոլորի ուրախությունն են՚: Արդյոք սա վերաբերվու՞մ է մանկատանը բնակվող երեխաներին. ու՞մ ուրախությունն են նրանք…

Երբ ես Նուբարաշենի գիշերօթիկ դպրոցի երեխաների հետ գնացի Բուսաբանական այգի, կարծես կյանքի մի նոր փուլ սկսվեց ինձ համար: Ինձ այնտեղ ընդունեցին ու սիրեցին: Ու նրանց սերը նման չէր սիրո, որ ես սովոր էի տեսնել: Ինչու՞ են նրանց մեկուսացնում մեր հաարակությունից: Մարդիկ այնքան բան ունեն սովորելու նրանցից:

Երեխաների անմիջականության աստիճանը ուղղակի թափանցիկ էր դարձնում ինձ, քանի որ ես խնդիր չունեի ձևանալու: Նրանք այն հասարակությունը չէին, որի մեջ մենք ենք ապրում, նրանք չեն պահանջում, որ դու ինչ-որ ձև կրես` հագուստի նման: Նրանք քեզ մերկ էլ են սիրում: Տալիս են, տալիս են, տալիս են… չեն էլ մտածում այդ մասին: Նրանք գալիս ու հենց այնպես փաթաթվում էին ինձ: Եթե ուզում էին մի բան անել, ապա անում էին` առանց երկար բարակ քննարկելու, մտածելու և ենթագիտակցորեն վախենալու իրենց ծնողների կարծիքներից: Նրանք այնքան բաց էին, այնքան պատրաստ բարի խոսքեր ասելու, այնքան պատրաստ օգնելու:

This time they visited Nubarashen orphanage #11 to hand in photos taken during the previous visit to botanic garden.

I didn’t miss the opportunity to visit that orphanage once more, having visited it some 3 years ago with my university. For a moment the children seemed not active and reluctant at all, but guess they needed several minutes to remember their guests and later surround them with laughter and various questions. They seemed thrilled finding their photos on a poster and other photos. A boy kept on asking my name and whether they were going to watch the videos given to them. Some interesting books advising how to treat different animals were also handed out. One of the guys was reading how to behave when for example they see a snake. Some didn’t miss the chance to play checkers with the guests. I have never ever played checkers in my life, because I thought I didn’t like that game (apart from Japanese one – Renju) but not only did little Laurik teach me, but I enjoyed it a lot!!! And little Abo showed me all the resting rooms and told about some of the children and their everyday life.

Firstly, I want to thank the organizers for this wonderful idea and how they implement it, for their readiness and willfulness which amazed me, and for taking me with them, though I think I won’t need an ‘invitation’ in the future (;

Secondly, I call everyone to check the blog at http://armkids.blogspot.com and join the action if you want to help these children remain full members of this society and not be abandoned in its outskirts. Or simply, just make friends with them!!!

P.S. I’d post some photos, but unfortunately I’m still without my computer, and the computer I used appeared not to have Photoshop, so can’t crop the photos anyhow. Will post them as of when, meanwhile you can see some photos at Big Family blog.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: