մեջբերում…

… Մի ամիս հետո սկսեցին ուժեղ ցավերը: Հասցրին Մարգարյան. մամայի մորաքույրն էնտեղ ավագ քույր էր: Առաջին երեխեն, առաջին թոռը, մի ծափ, մի ուրախություն, մի թրթիռ… վերջապես էդքան սպասումներից հետո… ու ծնվում եմ ես……………

Մորքուրն ինձ տեսնում, լեզուն կապա ընկնում, իմ գեշությունից ու կապտությունից ինքն էլ կապտում, մենակ կարողանումա մրմնջալ, որ աղջիկա, ինձ ճանկում ու տանումա դուրս` մամայի աչքից հեռու:

Ես էլ` խեղճս, ինչ իմանամ, որ ինձ գորտի, լավագույն դեպքում ֆիզիկական կամ մի այլ տեսակի արատ ունեցողի տեղ են դնում, սկսում են մատներս հաշվել, ուզում են վրես կեղտ գտնել, ինչ ֆլան-ֆստան հետազոտության ասես, որ չեն ենթարկում, մինչև որ համոզվում են, որ բացի գեշությունից ուրիշ ոչ մի արատ չունեմ:

[…………………………………………….]

Ու էդպես մեծացա… սա մերոնց համար իմ հետ կապված առաջին հիասթափությունն էր, որը չնայաց, տարիներ հետո վերացավ… մորաքույրն ամեն անգամ ինձ տեսնելիս ասում էր` «մաշ ալլահ, մաշ ալլահ,, էրեխեն գնալով սիրունանում է..» ես էլ հետ չէի մնում ու քանի որ խոսել սկսել էի ութ ամսականից ու արդեն պոեմներ էի արտասանում, իմ մասին ցիտատում էի` “Ես սևուկ ուլիկ, սիրուն բալիկ եմ”: Հաաա… մեկ էլ, երբ ասում էին, թե “չամիչ” երեխա եմ, մտածում էի, թե “չամիչը” աջ այտիս վրայի խալն է….

3 Responses to “մեջբերում…”

  1. Vardan Says:

    Աստված ի~մ այս աղջիկը որքաաաան անկեղծ է

  2. Zarchka Says:

    duq el .. duq el!!! :)))))))

  3. khachaturaloyan Says:

    :))))))))))))))) vay Zar

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: